CHAPARRAL ชาปาร์รัล จัดเป็นระบบป้องกันภัยคุกคามทางอากาศตั้งแต่ระดับต่ำไปจนถึงระดับปานกลาง โดยใช้อาวุธปล่อยแบบ ไซด์ไวน์เดอร์ พร้อมยิงสี่นัด ติดตั้งบนรถสายพานลำเลียงแบบ M703 โดยปกติเมื่อเคลื่อนที่ แท่นยิงจะลดระดับลงต่ำ แต่เมื่อตรวจจับได้ถึงภัยคุกคาม แท่นปล่อยอาวุธจะยกตัวสูงขึ้นพร้อมที่จะทำการยิงโดยพลประจำแท่น ซึ่งเมื่อทำการเล็งด้วยสายตาเพื่อทำการล็อคเป้าหมายด้วยอุปกรณ์ค้นหาและเกาะติดเป้าหมายด้วยคลื่นความร้อน (อินฟาเรต) จรวดจึงถูกยิงออกไปโดยอัตโมมัติ
ในการพัฒนาอาวุธปล่อยแบบชาปาร์รัลนี้ได้มีการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงอยู่อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1970 เรื่อยมาจนกระทั่งมีการสับเปลี่ยนนำเอาหัวรบที่มีอนุภาพทำลายล้างรุนแรงขึ้นและใหญ่ขึ้นเข้ามาแทนของเก่า หรือแม้กระทั่งมอเตอร์ดินขับที่มีกำลังส่งมากกว่ารุ่นแรกๆ จนเมื่อทำการส่งมอบให้แก่กองทัพบกสหรัฐอเมริกา ชาปาร์รัลรุ่นแรกได้เข้าประจำการในเดือน กรกฎาคม ปี 1987 เรื่อยมา แต่ทว่ายังไม่เคยได้เข้าสู่สนามรบจริงๆเสียที จนกระทั่งเมื่อกองทัพบกอิสราเอลซึ่งเป็นหนึ่งในชาติพันธมิตรของอเมริกาในภูมิภาคตะวันออกกลางได้นำเอาระบบชาปาร์รัลนี้เข้าสู่สนามรบเป็นครั้งแรกในเดือน ตุลาคม ปี 1973
อิสราเอลสามารถยิงเครื่องบินรบของประเทศพันธมิตรอาหรับตกได้เป็นครั้งแรกด้วยระบบอาวุธชนิดนี้ ซึ่งเครื่องบินรบที่ถูกยิงตกนั้นเป็น MIG-17 ของประเทศซีเรีย แต่ทว่าศักยภาพในการพัฒนาระบบอาวุธปล่อยชนิดนี้เป็นไปได้ค่อนข้างยากลำบากและมีราคาแพง
แต่กระนั้นก็ดีระบบอาวุธปล่อยแบบนี้ก็ยังถูกวางกำลังเอาไว้อย่างกว้างขวางจวบจนกระทั่งปัจจุบันและในสงครามอ่าวเปอร์เซียระบบอาวุธปล่อยชาปาร์รัลนี้ได้มีโอกาสเข้าร่วมสู่สมรภูมิครั้งนี้ด้วย แต่ไม่ค่อยมีบทบาทเท่าใดนัก เมื่อถูกอาวุธปล่อยนำวิถีตัวใหม่กว่าอย่าง "เพเตรียต" (บ้านเราเรียกว่า "แพทติออต") บทบังรัศมีอย่างเทียบไม่ได้
ปัจจุบันอาวุธปล่อยชาปาร์รัลนี้ถูกบรรจุประจำการอยู่แทบทุกภูมิภาคทั่วโลกโดยเฉพาะชาติพันธมิตรโลกเสรีอย่างอิสราเอล ไต้หวัน เอควาดอร์ กรีซ โมร็อคโก ตูนีเซีย และสหรัฐอเมริกา
ฉะนั้นจึงเป็นที่มั่นใจได้อย่างหนึ่งว่าอาวุธปล่อยชาปาร์รัลนี้จะยังคงเป็นระบบต่อต้านอากาศยานระดับกลางจวบจนสิ้นทศวรรษนี้อย่างแน่นอน
